Een vastzittende placenta

Een enge ervaring

Normaal zou "dat ding" vlak na de geboorte er uit moeten komen. Meestal ergens tussen de 10 en de 30 minuten. Hij moet er binnen 60 minuten uit. Anders ga je naar de operatiekamer om de placenta daar te verwijderen werd al snel tegen mij gezegd. Als het te lang duurt kan er te veel bloedverlies optreden. De sfeer werd al wat gespannener en uiteindelijk werd er aan me getrokken en hard geduwd op m'n buik. Ik kreeg een spuit in m'n been, en toen die niks deed nog een 2e. 

De gynaecoloog werd opgeroepen maar was niet direct beschikbaar. Evelyn wilde op een van de drukste dagen van het jaar geboren worden dus ik lag samen met nog een paar op de afdeling... Ik moest wachten en ik zag de onrust om me heen. Dit zorgde ook voor paniek bij mij. Ik hoorde iemand vragen of de OK vrij was.

Wat is een vastzittende placenta?

Normaal gesproken komt de placenta binnen ongeveer 30 minuten na de bevalling vanzelf los van de baarmoederwand. Soms gebeurt dit niet of slechts gedeeltelijk. Artsen spreken dan van een vastzittende placenta, ook wel een “retained placenta” genoemd.

Dat kan verschillende oorzaken hebben. Soms trekt de baarmoeder niet krachtig genoeg samen waardoor de placenta niet loskomt. In andere gevallen zit de placenta deels vastgegroeid aan de baarmoederwand. Ook kan de baarmoedermond zich al sluiten terwijl de placenta nog binnen zit.

Een vastzittende placenta komt niet vaak voor, maar het is wel iets waar artsen alert op zijn omdat het complicaties kan veroorzaken.

Wanneer wordt een vastzittende placenta gevaarlijk?

Een placenta die niet loskomt kan gevaarlijk worden wanneer er veel bloedverlies ontstaat of wanneer er resten achterblijven in de baarmoeder. Daarom houden verloskundigen en artsen de situatie goed in de gaten na de geboorte.

Signalen waar artsen op letten zijn onder andere:

• hevig bloedverlies
• een baarmoeder die niet goed samentrekt
• duizeligheid of flauwvallen
• koorts of tekenen van infectie
• placentaweefsel dat achterblijft

In sommige gevallen merken vrouwen pas dagen later dat er nog resten zijn achtergebleven. Dat kan zorgen voor buikpijn, koorts of langdurig bloedverlies. Hoewel dit spannend kan zijn, is het belangrijk om te weten dat artsen hier ervaring mee hebben en snel handelen wanneer dat nodig is.

Op het randje

Uiteindelijk kwam er een 2e verloskundige van het ziekenhuis die hard begon te trekken aan de navelstreng. Ik ben haar nog dankbaar want de OK was al klaar gemaakt maar er was nog steeds geen gynaecoloog beschikbaar. Na 64 minuten kwam eindelijk de placenta. Klaar dacht ik. Maar ineens voelde ik iets stromen en zag de verloskundige raar kijken. Het was bloed. Weer werd er op m'n buik gedrukt en uiteindelijk stopte het bloeden ook vanzelf weer. Ik ben dus net niet naar de OK gegaan. Maar toch vond ik dit een hele enge ervaring. 

Ik heb dit verder niet meer met iemand besproken en uit verhalen van anderen heb ik begrepen dat er bij een eventuele volgende bevalling niet meer kans is op weer een vastzittende placenta. Wel heb ik begrepen van anderen dat er dan wordt aangeraden weer in het ziekenhuis te bevallen in plaats van thuis. Maar mocht ik ooit weer zo ver zijn dan zijn dit wel de eerste vragen die ik wil gaan stellen aan de verloskundige.

Dit artikel is gebaseerd op mijn persoonlijke ervaring. Bij medische klachten of twijfel neem altijd contact op met een verloskundige of arts.